فمینوستالژی

از جلسه با یک ناشر تازه می‌آیم. فضاهایی که در آن فقط از کار حرف می‌زنند و حرفی از "شرایط دشوار کنونی" نیست را موهبتی از طرف خدا می‌دانم. آشنا شدن با آدم‌هایی که دور هم فقط فکر کنیم که چطور یک مسیر درست و باارزش را شروع کنیم و به نتیجه برسانیم. نق زدن، ناله کردن، نشستن و مغلوب شرایط شدن هیچ‌وقت چیزی را بهتر نکرده... همیشه جریان‌های سازندۀ مهم از دل حرکت‌های امیدوارانۀ ناچیز درآمده و این امیدوارکننده‌ترین حقیقت و حقیقی‌ترین امیدی است که می‌شناسم.