فمینوستالژی

دیگر نیستی و انگار معنا گم شده است.

نقطۀ اتصال گم شده است.

عطر و رنگ و جاذبه گم شده است.

به سلامت باشی مهربان ما

که هستی

و به لبخند

که هستی

و به آرامش

که هستی...

مهربان ما که بر پنجرۀ نگاه نشسته بودی

اما از چشم من‌های بسیاری نادیده و ناشناس و غریب

ما بی‌معرفت‌ها را که می‌دیدی، می‌شناختی و دوست می‌داشتی فراموش نکنی...

فراموش‌مان نکنی از دعای پدرانه‌ات...

«بابا جون»...

بعد از تو خدا حافظ ما...